Bir yangın gibi geçtin içimden,
ne iz bıraktın ne küle razı oldun.
Gözlerim, seninle yanmayı öğrendi önce,
sonra susmayı.
Bir çığlık gibi düştüm zamana,
duyan olmadı.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta