Reçine Zaman Şiiri - Hikmet Nazlı

Uludağ’ın gölgesi erken düşer suya,
Irgandı Köprüsü’nde renkler çatlar sessizce.
Tahta dükkânların içinden sızan zaman
Elime yapışır, reçine gibi.

Eşkel kıyısında tuzlu bir rüzgâr
Eski bir denizi yoklar içimde.
Kumlar, ayak izini değil
Gecikmiş bir tarihin aydınlığını taşır.

Sabah, ipeksi bir buğu gibi iner kente.
Koza Han’ın avlusunda,
Karanlık tel tel çözülür yeşil gölgelerden.
Cumalıkızık’ta her sokak, gönlüme açılan bir yarık
Ahşap duvarlar eğilir her eşikte.

Şehir, adı bağlanmamış bir sızıyla genişler.
Kar, eski ve beyaz bir sesi saklar yamaçta.
Parmak uçlarımda birikir ince bir serinlik.

Bursa’nın nemli kalbinde
Kıstaslı gecelere yabancılaşarak
İştahla dalgalanan bir bayrak olurum.