Recai Mert Şiirleri - Şair Recai Mert

Zil çaldı, başlıyor ders,
Yazmak: kaleme ses,
Kalem: okumaya heves,
Okumak: hayata nefes,
Okuyup, yazmak: bilime adres,
Bu adres: en büyük ders

İlk Ardahana yağar, bekler sonuna kadar
Siler atar her şeyi, beyaz bir sayfa açar
Kardan adamlar kadar zararsız vatandaşlar
Mevsim soğuk, gülüşler sıcak, yürekler bahar
Kar bereket, kar sevda, karda da Ardahan var

Ne söylense boşa, söz bitti yine
İçimizi yaktı Nimet Karagöl
Mevlam sen sabır ver sevenlerine
Erken vedalaştı Nimet Karagöl
Türkü yürekliydi, çalar söylerdi
Kadim dosttu hem sayar hem severdi

Onsuz bir gün bir yıl oldu
Nerde anam, niye gelmez
İçim dışım yara doldu
Nerde derman, niye gelmez

Oyalanacak çağım yok

Bu ibretlik dünyanın
Gerçeklik yönü tekdir
Hakimiyet Allah'ın
Egemenlik milletindir

Bilmeden konuşma,
Gıybet yapma İftira atma,
Nasihat al ama günah alma,
İnsan kalmak sanattır

Sırlar içinde sırlar,

Hayat bu
her şey olabilir
ne hor gör ne de zor
ve unutma
umutsuz gördüğün
bakarsın birgün

Hazine kapısın açık bulmuşlar
Sınır tanımıyor artık hırsızlar
Yer üstünü yer altını çalmışlar
Görünürde çalınmayan ne kaldı

Dincilik eliyle en mağdur dindar

Dünya yaşanılacak yer
Umut güldüren kader olmalı
Ne bir ayrılık, ne bir ayrımcılık
Güven dolu güzel günler yaşanmalı
Sözlerde de, gözlerde de sevgiler
Hayata aşk ile bağlanmalı

Ne zaman bir orman yangını duysam
içimden bir şeyler kopar
korku ve acılar içinde kalırım
çünkü bilirim
güzelim yeşil çamlar küle döner
devrilir bir kuru dal gibi