İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Bazen bir vedayı yıllarca içinde taşır,
bazen tek bir cümleyi söyleyemediği için sayfalarca yazar.
Çünkü onun sessizliği, dışarıdan bakıldığında bir suskunluk değil,
içeride büyüyen bir kalabalıktır.
Ve Ravza…
Konuşamadığı her şeyi,
kimse duymasa bile,
şiirlerine fısıldar.
Bazen bir ismi anmaz, ama her dizesinde saklar.
Bazen unutmuş gibi yapar, ama en çok yazarken hatırlar.
Geçip gitmiş anların, yarım kalmış konuşmaların
ve “keşke”lerin yükü ...



