Ravza Çakmak Şiirleri - Şair Ravza Çakmak

Gidiyorum sen haklı olmanın verdiği
Gururla yaşa ben anılarımızı
Geçmişimizi beraberimde götürüyorum
Bu şehirde sen varsın diye gitmek istemezken sen varsın diye gitmek istiyorum
Sana o kadar yakınken uzak olmak
Uçurumun ucundayken düşmemek gibi

Şimdi gidiyorum
Geçmişime bakarak geleceğimi bilmeyerek bir bilinmezin ortasında
Kaybolarak

Şimdi gidiyorum
Yüreğim elimde

Kalbimi senin vicdanına bırakmışım
Öylece medet umuyorum sanki senden
Hayla bekliyorum
Kimseyle aldatmadım seninle olan anılarımızı
Hayla bekliyorum
Beklerken senmişsin gibi başkalarına dokunuyorum başkalarında arıyorum seni

İsteseydin gelir bulurdun beni
Sesimden, gözlerimden
Bulurdun
İstemedin
Bir insanı sevmek zorunda kaldın mı hiç
Sadece anılarda,fotoğraflarda

hayat ne getirir bilmiyorum ama artık
ben çok yoruldum
savaşacak gücüm kalmadı
sığınacağım bir liman kalmadı
güveneceğim kimse kalmadı
kalmadı hiç bir şeyim kalmadı

elimi çekiyorum her şeyden,
senden benden bizden,
dalgaya karşı boğulmamak için,
çırpınmıyorum artık.
bıraktım.
ya boğulurum

Yüzümden siliniyor mutluluğum
Her geçen saat biraz daha yoruluyorum
Yokluğunun yanlızlığında biraz daha kayboluyorum aynaya her baktığımda tanıyamıyorum kendimi çökmüşüm yorulmuşum
Bitmişim de haberim olmamış
Senden sonra kaybolmuşum
Seninle olan anılarımızda, fotoğraflarımızda

Karanlıklar boğuyor beni
Ve ben karanlıktan çok korkarım
en iyi sen bilirdin
Karanlıktan korktuğumu

Öğreniyorum korkumla yaşamayı

Beni kimse önemsemedi
Görmedi kimse
Sessizdim
Kimsesizdim
Tahammülüm de kalmamış
Yıldızlar nefesim olmuş

3 sene sonra ilk defa yazıyorum

Biz başka aşkın masallarıyız
En baştan belliymiş aslında
Sadece yalanların üstüne kurulmuş bir ilişki.