Gözümden çok yaşlar döküldü yandı içim
Yüreğim, kalbim derinden sızladı için için
Özlem duyuyorum seni çok sevdiğim için
Sana doyamadan neden gittin annem
İçimdeki anne özlem hiç bitmedi öylece duruyor
Gönlümün sultanı evimin mis kokulu gülü
Geçirmek istiyorum seninle bu koca ömrü
Sen ferah tut o masum tatlı gönlünü
Seninle yaşayıp seninle yaşlanacağım
Sevginle verirsin yuvamıza mutluluğu
Üç ay oldu bırakıp gittin beni
Rüyamda bile görmedim seni
Kardeşin Ramazan özledi seni
Sensiz olmuyor canım ablam
Ne ablasız oluyor ne annesiz
Otuz yedi yılın ağır yüküyle,
Yorulur gönül de kendi yüküyle.
Ramazan, içindeki o sessiz sızı,
Sanki dindirmiyor geçen her yazı.
Kime anlatsan hep eksik kalır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!