Karlar yağdı mezarının taşına,
Hasret çöktü şu gencecik yaşına.
Doyamadık senin gülen yüzüne,
Veda ettin sevdiklerin hepsine.
Sensiz hayat artık sessiz ve derin,
O eski odanda fer kalmadı,
Dizlerinde derman, hal kalmadı.
Gidişinle evde dal kalmadı,
Yüreği yaralı Hatice Başpınar.
Bakımevi oldu yeni durağın,
Bir bulut çöker de nemli gözüme,
Dünya dar gelir bu mahzun özüme.
Sitemim geçmez artık hiç sözüme,
Kaderim ağlar benim yerime.
Kurudu bağımda açan güllerim,
Güneş Doğmuyor Günler Geçmiyor
Sana Olan Hasretim Hiç Bitmiyor
Gözümdeki Yaşlar Dinmek Bilmiyor
Neredesin Annem İhtiyacım Var Sana
Ramazan in Resmini Bastı Bağrına
İçimdeki hasret yedi bitirdi beni
Çok özledim anne oğlum demeni
Aramızdan gidişin çok yıprattı beni
Bu bayramda elini öpemedim annem
Çok uğraştım anne ama gülemedim
Rüyamda gördüm seni dün gece
Kalbime kazıdım ismini hece hece
Emanetin önce Allah’a sonra bize
Sen rahat rahat uyu canım ablam
Günler geçiyor acım dinmiyor
Annemin emaneti, evimizin neşesi,
Sensin ömrümüzün en güzel sesi.
Şefkatin sarar bizi anne sıcaklığında,
Huzur bulur gönlümüz senin yanında.
Adın gibi neşeyle dolsun her günün,
Babadır evimizin yıkılmaz çınarı
Kesildi Akmaz oldu evimizin Pınarı
Seni kaybetttim saat üç dört suları
Mekanın cennet olsun canım babam
Bir acı çöktü yüreğimin sol yanına
Dünyadaki en güzel çiçek bahçem,
Sizden gelir benim neşem, sevincem.
Gözlerinizdeki ışık, sönmeyen hecem,
Siz benim en kıymetli emanetimsiniz.
Adımlarınız yol, gülüşünüz hayat olur,
Boncuk boncuk bakar gözlerin
Minnak ellerin cennet kokar tenin
Gül annen hep yanında oldu senin
Yuvamıza hoş geldin canım kızım
Sen gelince huzur doldu yuvamız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!