Güzelim yâr güzelim yâr
Namert çıkar mert dediğin
Bilemezsin bilemezsin
Türlü türlü fert dediğin
Bir değil ki dert dediğin
Üçü beşi onu vardır
Geçiyor günlerim hasret içinde
Bir yer bulamadım gurbet içinde
Yaralı yüreğim kasvet içinde
Ne olacak böyle
Ne olacak söyle
Ne yapsam olmuyor cesaretim yok
Bir türlü yanına varamıyorum
Gözlerinden gayrı esaretim yok
Yüzünü görmeden duramıyorum
Gözlerin gözüme bir kere baksın
Bırakıp gittin ya o gün bugündür
Derdim eksilmedi çilem dolmadı
Yaşamak ızdırap ölüm düğündür
Hiçbir şey eskisi gibi olmadı
Derdimi dinleyen hayata küstü
Söyle deli gönül divane gönül
Nerede gözleri kömür dediğin
Sen de çok ağladın demediler gül
Nerede gözleri kömür dediğin
Geliyor geçiyor ömür dediğin
Uykular uykudan uyandığında
Yüzünü yıkayan su yandığında
Sen de beni seveceksin
Damlanın denizi boğduğu vakit
Güneşin batıdan doğduğu vakit
Bağrını çürütürken günden güne acılar
Artık bir nihayete ermeliydi bu sancı
Ve zihninde hep aynı düşüncenin usancı
Hayatta mı ölüm var ölümde mi hayat var
Çok düşündü ölümü içenler ayılır mı
Sen beni elinde oyuncak ettin
Övünsen de olur övünmesen de
Yanıp yakılmayı çoktan hak ettin
Dövünsen de olur dövünmesen de
Mademki gönlümü attın yabana
Umudum sendedir yüreğim sende
İçimde bir parça sen kaldı bende
Habersiz bırakma gelemesen de
Bir satır mektup yaz özledim seni
Senin hasretinle çürütme beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!