MEMLEKETİM
Oy memleketim belalı memleketim
Dertlere kucak açmış güzel memleketim
Dağlarında güller açardı kan kırmızısı
Kuşlar öterdi keklikler şahinler uçardı özgürce
Türküler söylenirdi sevdalara yiğitlere
Müjde
Terk etiğim şehir
Sana geliyorum sokaklarına
Şimdi bende varım eskiden olduğu gibi
Uzak bırakıldığım hayat kavgama
Müjde
O gün
Seni de alıp gidesim gelir
Şu benim yoksul gönlümden
Dallarıma karakış gelmeden önce
Yıllardır özlediğim
Bir umutla bir şafak
Bir gün çiçeği
Suyun kenarına yeşermiş
Bir çift göz
Yeşil ya da siyah
Ömür
Ne haran çölünde su
Ne Malabadi de doğan güneş
Ne karaca dağ da yağan kar
Ne her bahar açan gelincik
Ne okyanusların maviliği
Onları dikenli tellerle çevrili
Korku tarlalarına hapsettin
Hiç anlamazlar bilmezler asla
Ölüm nerden gelir nerden gider
Öteleri bilmez onlar
Yüreklerin aşkla nasıl yandığını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!