Kıyısına yanaşmışız hayatın
Kara göründü görünecek
Fırtınaları çoktan atlattık
Kasırgaları yağmurları
Liman çok uzak değil
Işıkları sızıyor fenerin
Şimdi
Bu yıl da böyle
Kopuk,kopuk içimde
Sevdan yana sabır halkaları
Güneşi ararken dağların ardında
Kendimi kor olduğumu
Kaç sokak var aramızda
Kaç deniz
Ne kadar gözyaşı
Ne kadar hasretlik
Bilirmısin
Her sensiz geçen dakikada
Bir gün güzel bir şiir yazarsam
Ömrümün yitik sevdalarına dair
Yüreğimi talana çeviren yangınlara
Bitmez denilen yolların çıkmazlarına
Yoklukla tükene ömrümde aklaşan saçlara
Hazanla dolu geçen ilkbaharlarıma
Tam vaktinde gel
Yangınlar gönlüme inmeden önce
Tam on beşinde
Teninde karanfil kokusu
Gözlerinde bahar yeşilliği
Gözyaşlarında nisan yağmurları
Yar
Sensizlik
Senden uzakta olmak
Nedir biliyor musun yar
Bilir misin şu yüreğimde
Ne fırtınalar kopar
Kaç sokak var aramızda
Kaç deniz ne kadar gözyaşı
Bitmeyen özlem hasretlik
Bilirmısın
Sensiz geçen her dakikada
Kaç ben ölür içimde
İşte bir mevsim daha
Tükendi ömrümden
İçimden kanayan sevdama
Yeniden çiçekler açtı
Sağanak yağmurda
Yeniden mendiller salandı
Türe
Alıp götürdüler onu
Getirdikleri gibi
Sinsi gecenin karanlığında
Giderken
Yaşlar akıyordu gözlerinden
Yüreğinde umudu tüketme sakın
Bırak bir köşede biraz kalsın
Baharlar bir daha gelir yüreğimize
O gün seninde yüreğinde
Bir çiçek açsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!