Gözlerimden gitmiyor
O tatlı gülüşlerin
Bayram olurdu bana
Çıkıp da gelişlerin
Işığı seni bildim
Gökteki güneşlerin
Öyle işlemiş ki aşkın içime
Sonsuza dek sinmiş her bir hücreme
Seni benden söküp almak imkânsız
Yaşamak seninle güzel
Senden ayrı her şey anlamsız
Aklımdan çıktığın yok ki
Aklıma geldiğin zaman diyeyim
Seni düşündüğümde de demiyorum
Nasıl derim; zaten düşüncem sen olmuşsun
Bu aşk değilse ne
Dilediğin vakit çıkıp gel bana
Açık kapılarım sana her zaman
Önceden güldüğün gibi gül bana
Açık kapılarım sana her zaman
Ölsem bile seni yine unutmam
Çok uzun zamandır hasret kaldığım
O güzel yüzünü görmeye geldim
Yeter artık acılarla dolduğum
Huzura seninle ermeye geldim
Sen bilmezsen kimse bilmez halimi
Resmine baktıkça hisleniyorum
Gözlerim maziye dalıp gidiyor
Duy sesimi sana sesleniyorum
Anıların beni benden ediyor
Geceden farkı yok sensiz gündüzün
Soldu dalındaki son açan gülüm
Acılarla doldu, ağlıyor gönlüm
Yaşamaktan kolay geliyor ölüm
Sensiz her şeyimi kaybetmişim ben…
Ölsem ne değişir, yine yanmazsın
Bakıp kaldım göklerin derin mavi rengine
Bir mana veremedim insanların cengine
Tekinin artısı yok eksisi yok tekine
Aynı evin çatısı gibi şu gök kubbemiz
Nereden bakarsan bak semada bir lambamız
Herkesin kendine olan günahı
Zalimin ne işe yarar eyvahı
Mazlumun elbette tutacak ahı
Pişmanlıklar fayda vermez orada
Gerçek karşısında insan durulur
Söylemesi kolay yaşaması zor
Anlamaz gönlünde taşımayan kor
Yananın hâlini yananlardan sor
Uzaktan uzağa hâller bilinmez
Çile çeken varsa çektiren vardır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!