Özümün özü
gözümün nuru
aklımı alan
fikrimin ince gülü
ciğer parem
kalbimin arısı
hikayeler anlatıp
ağıtlar yakma,
sahte gözyaşların
kışkırtıyor
kan dökmek için,
kendi sesini duyamazsın
Uykusuz geçen gecenin sabahı,
Adını yazdım duvarlara
Resmini çizdim sokaklara,
Zamanı kaldırım taşlarına,
Kollarımı sana açtım
Bekledim umutla gelmedin,
rengin PEMBE
istikametin PUSULA
fikrimin ince gülü,
düşüncemin
rehberisin SEN.
sesin çıksın
Eskiden
pencereden
şimdi;
ekrandan bakarlar
dünya ya.
Düşler kurulurdu
ÖMRÜM
Kalbimi verdim eline
hayatımı gasp etti kaderin,
vadem ne zaman bitecek.
Azap ne zaman dinecek,
Cözün açıp kapanması
bir kalp çapması
nabız atması
İki nefes arasında süre
kulak çınlaması kadar
geçen zaman
Fırtına bu gece vadiden gelen.
Geceye düşen yıldız gibi,
etrafı aydınlatan gözlerin var.
Beyaz bulutlar değil,
yağmuru yağdıran,
toprağı ıslatan gözyaşların
Onu benden aldın ne için,
şimdi ben yanlız başıma kaldım.
Ne kadar saf ve içtensin,
canımı verdim senin için.
Ama sen çekip gittin,
yaşarkeni ölüme mahküm ettin.
Doğru bir hayatı yaşamak,
sonsuz bir gizemde saklı,
Bizi sonsuzluğa götüren güçle,
yolun sonunda,
Onu bekleyeceğim,yaşamla
ölümün kucaklaştığı yerde,




-
Elif Şahin
Tüm YorumlarHocam merhaba, şiirlerinize denk geldim ve beni cok derinden etkiledi. Nasıl olur da bu kadar içten duygularla yazılmış şiirler geri planda kalır. Eğer ki müsade ederseniz sizi görmek isterim size ulaşabileceğim bir mecra bulamadım umarım hayattasınızdır ve tanışma imkanım olur