vücudun vücudumun kan deresi
dışına çıktıkça dur bi kal demesi
ıslaklığı bir bez parçası dışına taşmış
akmak için vücutta nice yollar aşmış
var olmuşsun ufukta küçülen mecmuadan
keyif alıyordu meçhullerin tam bu andan
sen değildin, ben değildim
elime değen ten benimdi
çıktığım dağların, beyazlar içinde
bırakmıştım her şeyi ıslanmış biçimde
kalem utandı bunları yazarken
istanbul şahitti, ikimiz azarken
kumaş, vücuttan yavaşça salınıyor
memelerine baksam, bacakların darılıyor
Kayıt Tarihi : 17.05.2026 04:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!