Sütcü dutcu kirazci
Trenler sokagindaki sehirden kervan katarlayan gar gibi
Sirasiyla gelen gecen duran giden sabah serini pürfirari seherlerinden
Solgun yagmur duvarina varincaya kadar ilmeksiz dügümlere azad olup güz
Sarmasiklanmis salkim uykusuna uyanan sahrada eski bi bahar yapraginin
Kolunda gurbet cicekleri sessizlige duldalar düsürüp
Sararmis suskunlugundan sisli duvaklar giyinmis seyrini gezip göcerek
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta