Sütcü dutcu kirazci
Trenler sokagindaki sehirden kervan katarlayan gar gibi
Sirasiyla gelen gecen duran giden sabah serini pürfirari seherlerinden
Solgun yagmur duvarina varincaya kadar ilmeksiz dügümlere azad olup güz
Sarmasiklanmis salkim uykusuna uyanan sahrada eski bi bahar yapraginin
Kolunda gurbet cicekleri sessizlige duldalar düsürüp
Sararmis suskunlugundan sisli duvaklar giyinmis seyrini gezip göcerek
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta