Prensesim Şiiri - Çetin Tiktaş

PRENSESİM

Uçup gidiyor ellerimden,
Bu gönül sızlıyor derinden.
Hasret girdi kalbe şimdiden;
Kızım, can parçam, prensesim.

Nasip olan bir kız çocuğu,
Dünyanın en güzel duygusu.
Allah’ın nazlı, kırılgan çiçeği;
Kızım, can parçam, prensesim.

Umut tarlasında yeşerir
Sevgi çiçeklerin can kızım.
Gözlerinde Zühre Yıldızı’nın ışıltısı;
Kızım, can parçam, prensesim.

Yüzümüze güleni can bildik,
İnsandır diye değer verdik.
Meğer düşman içimizdeymiş;
Kızım, can parçam, prensesim.

Çiçekler açsın yuvanda,
Baban her daim yanında.
Mutluluk dolsun kalbinde;
Kızım, can parçam, prensesim.

Aşkına engel olanlar çıkar,
Hainler ancak uzaktan bakar.
Allah kirli yürekleri yakar;
Kızım, can parçam, prensesim.

Bugün gelin oldun gidersin,
Kuş gibi elimden uçarsın.
Baban seni sever bilirsin;
Kızım, can parçam, prensesim.

Kara kaşlarına kurbanım,
Gülüşüne, bakışına hayranım.
Yüzün solmasın gonca gülüm;
Kızım, can parçam, prensesim.

Baba kız değil arkadaştık,
İyi anlaşan iki candık.
Gözyaşımızla gülen bizdik;
Kızım, can parçam, prensesim.

İyi günde, kötü günde
Düşmanı da gördük, dostu da.
Gelin olmuş gidiyorsun kızım;
Kızım, can parçam, prensesim.

Balım, beyaz güvercin misin?
Zerre kadar yüreğin incinmesin.
Bir yuvada iki kumrusunuz;
Kızım, can parçam, prensesim.

Çetin Tiktaş