Postacı çantası Şiiri - Dağlar Özügüç

Sen gitmeden önce
Zaman sadece ince bir çizgiydi,
Kendi yatağında usul akan bir nehir.
Gecenin hicranına yazılan bir mısra,
Yarının saçına iliştirilmiş bir güldü.
Seninle zaman harcanmaz, akardı.
Gülüşüne dokunmak,
Hercai menekşenin ömrü kadar sürerdi.
Seninle uyanmak,
Şafağın saf ufkunda filizlenen
Telaşsız bir sevinçti.
Seni özlemek,
Bir tütün dumanının girdabında
Yitip gitmekti.
Gelişin ise,
postacının çantasından çıkan
son müjdem olacaktı.