Pırtıcılar Turhal Şiiri - Sadık Kocabaş

PIRTICILAR DESTANI
Pazar kurulur da Turhal içinde,
Gelinler dolanır binbir biçimde.
Düğün telaşının koru içimde,
Ateşi yakandır şu pırtıcılar.

Urbalar serilir, kumaş seçilir,
Kaynana dilinden sırlar saçılır.
Bohçalar açılır, ömür biçilir,
Yuvayı düzendir şu pırtıcılar.

Pazarlık kızışır, eller tutuşur,
Söz senet sayılır, diller tutuşur.
Tezgâh başında canlar buluşur,
Adeti yaşatan can pırtıcılar.

Gelin mahcup durur, damat bakınır,
Kimi urba seçer, kimi sakınır.
Vuslatın müjdesi burda okunur,
Yollara bakandır şu pırtıcılar.

İkramlar dizilir, sohbet demlenir,
Soğuk sıcak gelir, gönül nemlenir.
Biten bu pazarlık mühürlenir,
Gururla gülendir has pırtıcılar.

Horozlar öter de düğün kurulur,
Kalemsiz Şair’in sözü yorulur.*
“Mevlam tamam etsin” der de durulur,
Pazarın yüküdür has pırtıcılar.