Yine mürekkebi bitip tükenmeyen.
Yürek kalemimden döküyorum
İçimin feryadını.
Bana bıraktığın özlemini haykırıyorum.
~~~~~~~~~~~
Yüreğimde kanayan yaram.
✍️
Bu satırlar, yorgun bir gönlün kendi kendine fısıldadığı bir gecenin günlüğüdür 💫
Bazen insanın içi o kadar dolar ki konuşacak kimse bulamaz 😔
O zaman kalem dost olur 🖊️ kâğıt sırdaş 📄 çay yaren ☕ sandalye omuz 🪑
Ve bütün eşyalar birleşip insanın sessizliğine ses olur ✨
Bu yazı; yükünü kendi taşıyamayan bir yüreğin, gecenin ortasında nefes almak için bulduğu küçük bir kapıdır 💛
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!