Petunya Şiiri - Hatice Ak

​Kokusu olmayan çiçekleri
Yetiştirmek istemesem de,
Bu duygumla tezat,
Hediye bir petunya;
Beyaz çiçekleriyle
Prensesler gibi
Kuruluverdi pencereme.

​Yalnız canı su çektiğinde
Gülümsüyordu o da bana.
Yanı sıra küstüm çiçekleri,
Camgüzelleri,
Sardunyalar; beyazı,
Kırmızısı, pembesi...

İlle de reyhan,
Her gönlü fetheden
Yeşili, moru...
Gülsüz olmazdı elbet.

Begonviller ise uzaktan
Bizi seyretmekteydiler.
​Denizden gelen,
Yosunlu esintiye sarılan
Limon çiçeği kokuları
Bir ömre bedeldiler...

​Bunlar olmasaydı
Anlamı olur muydu hayatın?
Hepsi el ele verip
Yaşama sevincimi
Pekiştirirdi her gün.
​Toprağa ana denmesi
Boşuna değil elbet.

İnsanın ruhunu da
Bedenini de
Sağaltan mucizeler;
Ondan halk olanlar
Sonunda ona gidecekler.

24 Eylül 2021-haticeak