Perişanın hali Şiiri - Güven Tekin

​Gariban emekliye bir zam bile yok,
Promosyon verirler, içinde hayır yok.
Eve ekmek almaya parası kalmamış,
Hali perişan emekliyi düşünen yok.

​Evde huzur kalmadı, dertler bitmiyor,
Ev sahibinde vicdan, insaf yetmiyor.
Karnı aç emeklinin deryası kurumuş,
Hali perişan emekliyi düşünen yok.

​Çeker gamı kederi, çilesi eksilmez,
Yüzünde bir gülücük, bir huzur belirmez.
Ele bakar hale gelmiş, halin nedir diyen olmaz,
Hali perişan emekliyi düşünen yok.

​Asgari ücret olmuş yirmi sekiz bin lira,
Kiralar dayanmış zaten yirmi bin lira.
Ev sahibinde vicdan, kimsede acıma yok,
Hali perişan emekliyi düşünen yok.

​Zenginin sefası çok, sürer devranını,
Yönetenlerin cebi bol, unutmuş fukaranın canını.
Parti ayırt etmeksizin, ülkede aç çok,
Hali perişan halkı düşünen yok.

​Güven, zorlama kalemi, sakın ha!
Silivri soğuktur, üşütme kendini daha.
Eleştiri suç olmuş, etme eyleme;
Hali perişan halkı, emekliyi düşünen yok.

​Devleti yönetende kalmamış sanki vicdan,
İnsanlarda ne ar kalmış, ne edep o yandan.
Askıda ekmeğe girmiş binlerce can,
Hali perişan halkı, emekliyi düşünen yok.

​Zenginlerde merhamet, sofrada bereket yok,
Aç kalmanın hesabı mahşerde elbet çok.
Size de kalmaz bu dünya, kimsede vefa yok,
Siyasetten gayrı, mazluma hayır yok