Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Sevda güzel bir masaldı sihrini sen bozdun
İstesem de utanırım söyleyemem... gelme
Bu güzel aşkın sonunu sen böyle mi yazdın
Unutmayı su gibi ezberledim ben... gelme

Gel dedim mevsimler geçti seni istedim hep

Hadi benim için sen düşün. Karanlık gecelerden korkarım demiştin. Karanlıktayım işte gel.Yalnızlık iyi değil demiştin.Yalnızlığın içindeyim.Ellerimin halini sen düşün bumbuz.Benim için sen bir bahar düşün Biraz badem çiçeği ağaçlar gelin olmuş. Bir gülen dudak umutlu bir kalp. Bir de benim için 'beni düşünen seni' düşün.Biliyorum bugün çok olacak işin.

Hadi çık gel yolunu gözlediğim. Sana ne masallar anlatacağım... ne şiirler... Kimselere söylemediğim. Kulağına fısıldayacağım gönlünün istediklerini. "Yağmur yağıyor mu oralara? " diye yazdıklarım yalandı. "Çık gel kollarıma" yazıyordu orada parmaklarım. "Şansına çok yağdı değil mi " yazdı. Çaresizdi. Parmaklarıma da yüklememek gerek şimdi suçu. Gönlümle beraber çekmeliler suçlarını.
Çık gel yolunu gözlediğim. Ne uzun yolmuş bu gittiğin. Bir daha bırakmam kesin seni. Gelirsen ellerimi al yine ellerinin arasına. Sen gideli bi üşüyorlar sorma gitsin. Yağmur da soğutuyor İzmir'i. Kaç gün oldu gideli... Kaç gün sonra geleceksin? Onu saymalı parmaklarım. Bir...iki.. üç... Uzakları sevmez oldu yüreğim. Küçükken "atta'ları"seven kız "Uzaklar"dan korkuyor şimdi. Sana korkularımı anlatmıştım. "Korkma ben varım" demiştin. Sen olduğundan beri korkulardan korkmuyorum Sevgili. Sana yalnız geceleri anlattım. Sen de üşüdün mü ben gibi. Üşünüyor be Sevgili sensiz.. Hadi gel ellerimi al yine ellerine.. Götür dudaklarına öp sıcacık.. Bak söz üşümeyecek. Sızlanmayacak nedir bu ayrılık nedendir bu ceza diye. Sokaklarda aramayacak seni. Sana benzetmeyecek İzmir'de gördüğü herbirini. Hele gel sen bi.. Ellerimi vereceğim ellerine.. Götür istediğin yere. Rüzgarlar meltem olur senin ellerindeysem. Meltemler samyeli, samyeli kızgın ateş. Ateşleri görmedin sen daha Sevgili... Cehennemlerde yanmadın cayır cayır. Çok bi fena oluyor. Yağmurlar yağsın istersin serin sular serinletsin, dereler akar içinden kimselere söyleyemezsin. Gülüş topla benim için dudaklarından, gözlerinden sevgi, yüreğinden geçen tüm sözleri. Hepsi "Aşk" olsun... Soğuğu ayaz kadar soğuk olsun dondursun sıcağı el değdirmesin alev alev kavursun ama hepsi bizim olsun, bize olsun. Sağnak sağnak yağsın üzerimize. Hadi sen gel bi...

30 Ocak 2015

Uyumalıyım bırak "gece" yakamı. Biliyorum senin de uykun yok. Yoksa nedendir bu gece kuşlarının sessiz ötüşleri. 'Ağrı'lar geçin gidin uzak yerlere sizin hiç merhametiniz yok mu... Uyku gözlerden akar kirpikler yorgun. Sabahla birlikte yeni bir gün doğacak. Yeni gün doğacak bebek gibi beklemekte gecenin karnında. Uyusam diyorum deliksiz bir o tarafa bir bu tarafa dönmeden susamadan terlemeden soluksuz rüyasız uyusam. Nasıl olsa sabah bana rahatlık getirecek, huzur sağlık neşe. Korkmayın hepinize dağıtacağım. Şimdi bu günle işim bitti uyumalıyım. Bırak Gece yakamı. Senin de işin var sabahı yetiştireceksin yeni güne.. Olumsuzluklar olmadan hep iyiye ve güzele....

Bu nasıl bir sevmek böyle
Her gün biriyle el ele
On kelebek yılı azmış
Güya beni çok seviyormuş

Ne anlar ki seven yardan

gülüşünü özlediğim nerdesin
bir yıl oldu.. bugündü
hatırlar mısın sen de
bilirim düşündükçe titrer senin de tenin
seslensem gelir mi oralara sesim

Yüklenme yüreğime gamsız
Sevme bu kadar mı yabancı sana
Kırdın kırabildiğin kadar gönlümü
Yalnız bıraktın yalnız bırakılmayan yerlerde
Üşür mü yüreği demedin bensiz oralarda
Yalnız odalarda

Günaydın demeyeceğim artık sana, açmayacağım kapımı, yüreğimi. İyi geceler demeyeceğim resmine. Gülümsemeyeceğim aynada bıraktığın gülümsemene. Kırıldı tüm pencerelerimin camları. Rüzgâr vuruyor içime, yüreğime. Bir esinti ki sen burada olsan üşürsün. Belki burada olsan o kadar esmez bile. İstediğin şiiri yazmıştım. İnceledim tüm kitabı. Yazacağım yıllık programı da hazırladım. Tüm işleri tamamlıyorum yavaş yavaş, yine de bir şeyler eksik, bir şeyler yarım. İstediğim çok uzaklarda, ona ulaşamıyorum. Biliyorum ya işin vardır ya da engelin.. Mutlaka vardır bir çengeli mutluluk kapımın.

Atamıyorum içimdeki denizleri, dalgalanıp duruyor.. Çarpıyor heyecanla. Durduramıyorum özlemlerimi. Çırpınıyor sensiz. Bir o duvara vuruyor, bir kıyıya.. Bir sabah duruluyor, bir öğleyi buluyor. İçimde sessiz çocuklar annelerini buluyor. Ekmeklerine yağ sürmüş anneleri üzerine gül reçeli, ağızları tatlanmış. Ağzımın dudaklarımın eskiden kalan tadı, gül kokulu aşk.

Keşke olmasaydı diyemediğim. İyi ki olmuşlar var, hep yüreğimin dilinde.. “Bu ara sokaklar bu kadar aydınlık mı? ” dediğim. Hep rastlamak istediğim.. Arkasından koştuğum. Arkama bakıp da “Ah o olsa” dediğim. Sesini gecelerde, duvarlarda aradığım, soluğunu soluğumda. Nefesi karışsa dudaklarımın arasına.. Parmaklarını beklediğim. Sızlar tenim, anılarım, senden kalan izlerim, ben seni çok özlerim.

gitmelisin bu şehirden
sana özlemimden korkuyorum
yine büyük aşklara düşeceğim
anlıyorum halimden
sana bakışı korkutuyor gözlerimin
anlayacaksın diye ödüm kopuyor

Tenin gülden, saçlarınsa yasemin
Kirpiklerin tülden midir ya senin
Adını yazdım silinmez aya senin
Gerçek misin yar, rüya mısın nesin?

Dokunamam korkarım kıyamam