Tüm endise kaygi korkulariyla beraber
Kendini kapip söküp gelene zaten burdan da baska gidecegi yer yok gibisine
Caresiz cikarsiz cözümsüz mecbur mahkum dara düsüp zorda kalanlara
Yagmaya üsüsen capulculuklarin her türlüsünden
Hücre kabini azaplarla akil uydurup afyon alistirma avansin avantasina
Düna hayatinin isiklari sönmüs hertarafi herkese ayni korkunc karanlik
Iceri dolduruldukca ölü hayat günlügü cogaltip salonu sahnesi genisletilen
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta