Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Yağmurda dolaşmayı severim,
Uzun süren sessizliği bozmak için.
İnsan mutluluğa parmağının ucuyla dokunmaz.
Geceye saygı duyarım,gölgesiz silüetleri,
Gündüz yakalanmayan bakışları için.
Sensiz gecelerde benim mutsuzluğuma ağlar gök yüzü.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta