Paylaşılmayan Şiiri - Şerif Mengütemür

Varımı yoğumu isteyen alsın,
Kimseyle paylaşmam yalnızlığımı!
Kuru kalabalık istemem, kalsın;
Kimseyle paylaşmam yalnızlığımı.

Hâlimden memnunum her hâlükârda,
Tutumum değişmez bollukta, darda.
Soğukta, sıcakta, yağmurda, karda;
Kimseyle paylaşmam yalnızlığımı.

Olmazdım olaydı yandığım yanan,
Müzmin bekârlığı sultânlık sanan.
Neyine kocamış canımın cânân?
Kimseyle paylaşmam yalnızlığımı.

Döneydi bu yaşıma dek yaşıma,
Değirmen taşıma suyla taşıma...
Kalır mıydım kendimle bir başıma?
Kimseyle paylaşmam yalnızlığımı.

Karnı tok var iken iyi dünümde,
Lâzım diye yoktu kötü günümde.
Açlığa razıyım üç öğünümde;
Kimseyle paylaşmam yalnızlığımı.

Yel kayadan tozdan başka şey almaz,
Acı patlıcanı kırağı çalmaz.
Ölsem iki gözüm arkada kalmaz;
Kimseyle paylaşmam yalnızlığımı.

Şerif'im, "Allah'a mahsûs" da sahi...
"Ser verip sır vermem," diyenle dahi,
Kullarından hem vallahi billahi,
Kimseyle paylaşmam yalnızlığımı!

28 Mart 2026
İzmir