03.01.1956 Adana-Karaisalı DÖŞEKEVİ KÖYÜ
PAY
Sevdanın atına binip sürünce
Bir sızı başlıyor inceden ince
Hele birde has bahçeye girince
Benlerimi nokta nokta say diyor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta