Paslı Sundurma Şiiri - Gülşah Başol

Altındaki paslı demirlere nikahlı
Ruhuna işlemiş lekelere rağmen hala güzel.

Mevsimle ne işi olur eşyanın demeyin!
Büyüyüp okula yazılmadı
Yola kutular çizip üstünden atlamadı,
Her ne kadar canı çektiyse de
Ne top oynadı ne ip atladı,
Kötürüm bir çocuk gibi seyretti bizi iç geçirerek...

Sünnetlik çocuk olmadı, gelinlik kız da,
Çeyiz yapmadı
Süslü arabaya binip caka satmadı
Ne askere gitti, ne yavuklusu oldu
Ama hepimizin yolunu gözledi...

Bazen kenarlarından melekler su bocalardı
Kimi zaman kardan bir şapka giyip
Sivri sakallı demir çubuk taklidi yaptı...
Buzdan sopalarla donattı kendini
Yüzünü gölgeleyen sarmaşıklara inat
Güzelliğiyle baş döndüren edalı bir dilberdi o...

Hiç üşenmeden
Çeşit çeşit elbiseler giyinir akşamdan sabaha dek,
Her ışık hüzmesinde ayrı güzel,
Soluk benizli bir sundurma o
Aslen ne renk olduğunu çoktan unutmuş....