Son Yarışçı Şiiri - Gülşah Başol

Göğüne kocaman bir delik açarak
Gitmekten korkuyorum,
Sen, tek uçluklu teğelimsin benim hayatta
Öptükte zımbaladığın yerlerden attım...
Bunu sana söylediğim için beni bağışla...

İçimdeki coşkun pınarın kaynağı!
Yanaklarımın dudaklarına açlığı
Birkaç günlük gelişinle dinmiyor,
Ömrüm reklam arası tatillerden ibaret desem...

Kuş kaçıran kara delikler açıldı
Kollarınla sarmadığın tenimde,
İçim ayan beyan bir çınar gövdesinde,
İnsan içten dışa kararıyor, tek farkımız bu...

Göğsümdeki sular çoktan kurudu,
Rotasından çıkarttı beni o sevdiğin kuşlar
Durum buyken bu
Sen havası kaçmış bir balondan
Uçurtma taklidi yapmasını bekliyorsun...

Ben bitmiş bir oyunun
Ruhu yitik kahramanıyım
Haylidir gölgemin önüne geçtim
Ardımda sürüklenen bedenin
Kimseyle yarıştığı yok,
Ben bu dünyada kendini kaybedenim...

Yüzüm ellerini örten küçük bir çocuk oluyor
Onu pudralamak istediğimde,
Göz altı torbalarım son maçında köşeye sıkışmış
Ezik bir boksorünki gibi dirençli,
Nasıl göründüğü merhem olur mu
Yuvası dağılmış sefil bir kuşa?

Bunları gizlemek için dışarı çıkarken süsleniyorum
Herkes benden güzel aslında,
Ters düz etseler içimizi
Acınası bir halim var...

İçimin dünyalık telâşları taşıdığı cebi delinmiş,
Tadı ekşiye kaçmış yediklerimin
Zamanın cilvesine bak ki
Ben eskiden ekşi severdim!

Diken üstünde bekliyen rotarlı bir gemi
Kabul etmelisin ki artık gitmeli
Koşmayı unutmuş bir kısrağa ne demeli?
Beygir olmaktansa ölü bir at olmayı yeğlemez mi?
Yolcusuna yolunu bahşet artık Zamanın Efendisi!

Yalnızlığım, halkını yitirmiş bir hükümdarın
Acıklı sürgünü gibi
Heybetli bir tarihin
Alzheimera tutsak olmuş biricik şahidi!
İşte hayatımdan geriye kalan bu...

Al eline bayrağı ve devam et!
Say ki bu bir takım yarışı
Ve ölesiye mücadele etti
Düşmeden son yarışçı...

Dürüstlük sınırını aştığımın farkındayım,
Top sektirir gibi yaşamak kolay değil...
Hayata çakılmak istemez miydim
Aklı başında her çivi gibi?
Fakat benim ne renkli gözlerim
Ne renklerle aram var...

Bir çift göz alabilmekti
Plaza özentili hayatımın tüm gayesi,
Onları kaybettiğin gün işte asıl ölümün...
O zaman kararıyor insanın içinde akan su,
Bana böylesi bir kötülük, yapma olur mu?