Güneşin henüz değmediği o gri aralıkta,
Eski bir saatin kadranında yorulmuş akrebi izliyorum.
Zaman burada akmıyor, sadece birikiyor;
Üst üste binen tozlu sayfalar gibi, nefesi kesiliyor eşyanın.
Hangi çekmeceyi açsan, içinden yarım kalmış bir kış dökülüyor yere,
Ve her adımda, toprağın değil de pişmanlığın sesini duyuyor insan.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta