Güneşin henüz değmediği o gri aralıkta,
Eski bir saatin kadranında yorulmuş akrebi izliyorum.
Zaman burada akmıyor, sadece birikiyor;
Üst üste binen tozlu sayfalar gibi, nefesi kesiliyor eşyanın.
Hangi çekmeceyi açsan, içinden yarım kalmış bir kış dökülüyor yere,
Ve her adımda, toprağın değil de pişmanlığın sesini duyuyor insan.
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta