9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Yürürken sen, o parıltılı yolda,
Kamaşmışsa gözlerin ışıktan,
Görmüyorsan bastığın yeri,
Ya körsündür, ya da nankörsün.
*
Soğumuşsa içindeki heves,
Tükenmişse sendeki nefes,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta