9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Hâlâ taptaze, bir ışık sızıyor.
Bilinmez ufuklar şurada, önümde.
bir sesimiz var, doğuyor boşluktan.
Aklın parlak şavkı, vuruyor tepeden.
Ruhum dinlemez, akar bir selden.
Hangi hayalse, tutunurlar o ipten.
Artar, var olur, gelir o varlık.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta