9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Hâlâ taptaze, bir ışık sızıyor.
Bilinmez ufuklar şurada, önümde.
bir sesimiz var, doğuyor boşluktan.
Aklın parlak şavkı, vuruyor tepeden.
Ruhum dinlemez, akar bir selden.
Hangi hayalse, tutunurlar o ipten.
Artar, var olur, gelir o varlık.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta