Papatyanın son yaprağı gibisin, aşk.
Hep seviyor,
Hep bekliyor,
Hep özlüyor diyorsun;
Yalancısın.
Bak, papatya falları ne diyor:
Kopara kopara
Ayrılık diyor.
Seviyor, sevmiyor;
Banane.
Aşkın'da,
Sevgin'de,
Sen'de.
Yalancısın, yalancı.
Saçlarıma yaptığın taçlar,
Tek tek yolduğum yapraklar…
“Seviyorum”,
“Aşığım” diyen diller
Senin gibi yalancı.
Hadi,
Bir yaprağını da benim için kopar;
Bir yalanı da benim için uydur.
De ki gelecek.
De ki o seni seviyor.
De ki o senden gitmedi,
Gidemez de.
Papatya falları,
Ayrılığı fısıldarken kulağıma,
Sen hâlâ
“Seviyor” de, seviyor.
Son yaprak düşerken avucuma
Ne “seviyor” kalsın
Ne de “sevmiyor”.
Bak papatya,
Aşk sana ne diyor:
Parça parça
Ayrılık diyor.
Kalbimde,
Aklımda,
Ruhumda
Hep aynı yalan.
İnanmayı seçen benim.
Haydi, adımı söyle;
Bir umut daha kur,
Sonra git.
“Gelecek” diyordun ya,
Gelmedi.
“Seviyor” diyordun ya,
Sevmedi.
Fallar yalan söylemedi;
Yalan olan
Sensin,sen..!
22.01.2026 13:35
Kayıt Tarihi : 22.1.2026 13:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!