Papatya Şiiri - Cansu Kızıl

Gözlerini görmeden sevmiştim seni
Bir papatya kadar sade
Bir bahar kadar derin

Çanakkale rüzgarı gibi serin
Ama içimi ısıtan sıcaklıkla
Fısıldadın kalbime
Sen benim ilk aşkımsın

İlk kez bir cümle
Beni benden alıp sana getirdi
İlk kez benimkini doğru anladı

Sen şiir yazıyorsun ben seni
Sen kelimelerle süslerken beni
Ben sesizce sana sığınıyorum
Çünkü sen dizelerimin baş harfisin

Adınla başlayan her sabah
Sana yazılacak bir şiir gibi
Ve ben her gün aynı sonu seçiyorum