Ahmak Şiiri - Bayram Orak

Kendi şakasına kendi güler.
İki yüzlüdür; dost mu, düşman mıdır?
Kulağı duymaz, dili hayra yormaz.
Ahmak insanla yola çıkılmaz.

Akşamı, gündüzü bilmez ahmak.
Yemesi, içmesi bir garip ahmak.
Yersiz konuşur, zamanı bilmez.
Ahmak gördün mü? Kaç, hemen kaç!

Onu gören deli yolunu değiştirir.
Kusur bulur ise, âleme yetiştirir.
Muhabbet edilmez, sükût etmez.
Dedikoduyu sever, sır verilmez.

Ne öfkesi bellidir ne sevinci.
Bazen çingene, bazen dilenci.
Elin itini över, aslanına söver.
Ona sırrını veren dizini döver.

Yediğiyle, içtiğiyle hava atar.
Dostunu üç beş kuruşa satar.
Geceleri gezer, gündüzleri yatar.
Garibandan sofrasını saklar.