mavi izmir'de bu kış da ruh ayazı
oysa sürekli içime kanayan kitap,
ceketimin cebinde bebeğim,
ankara sığınağım, açık pencerem.
ufkun morunda denizle dans eden beyaz ölüm kuşları,
mekanla sarsılan denge
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta