Palyaço Kıyafetli Şiiri - Hamza Mamaş

Kullar arasında kaldım
Kalabalıklar öyle ki;
Üst üste, hınca hınç.
Davullar çalıyor, stantlar kurulmuş bugün panayır
Gökyüzü farkediyor yüreği sadece
Hazin hikayeler suskun delice
Mutlular mutlu
Umutsuzluk palyaço kıyafetli
Riyakar gülüşmeler reşat kadar kıymetli
Her şey sathi ete kemiğe bürünen
Cenazeye düğün yapıyormuşum
Yoklukta mutlu olmuşum
Budur penceremden görünen
Ayaklar mahkum girdiği horonda
Şenlik deniyorya adına
Şen olası şenlik
Bir büyük matemhane olsa tam benlik
Bir kısır döngü tam ikiyuzbeş senelik
Sürüyor atlı körpecik kizlar atları
Arşa yükseliyor sanki başları
Alın dik, pınar gibi bakışları
Bir içim su gibiler bereketli olsun yaşları

İnsan sel olmuş akıyor
Tuluma karışıyor kemençenin sesi
Vuruyor davul, çalıyor kemençe, ziller
Horonda hep iyi bizim simenlililer
Bir ben miyim uyumdan bihaber
Güneşi elin, Sisi benim sanki bu dağların
Gülemem burada hangi yöne ağlarım
İmkanı olsa nadaslık tüm duygularım
Gülemem burada hangi yana döner ağlarım