ÖZÜME SİTEM:
Kıyamet kopsa da vücut şehrimde,
Asıl sır gizlidir sabır nehrimde.
Boğulmam beyhude dünya zehrinde,
Ummanı bırakıp damla mı ettin?
Hevesin peşine düştüm giderim,
Kendi öz ömrümü heba ederim.
Noksanlık içinde noksan güderim,
Güneşi bırakıp mumla mı ettin?
Benlik kalemizi yıkmadan geçmem,
Haramın tasından bir yudum içmem.
Kaderim dururken kefenimi biçmem,
Sarayı bırakıp kumla mı ettin?
Menzilin uzağı yakın mı bana,
Meylimi vermedim fani cihana.
İkrarım dönmesin asla bir zanna,
Cevheri bırakıp pulla mı ettin?
Seher yeli esip geçse ne çıkar,
Yalan dolan sözün sinemi yakar.
Deli gönlüm her gün kendine akar,
Kalemsiz Şair’i hüzün mü ettin?
Hakk’ın divanına varınca yüzüm,
Kalmasın içimde bir zerre sızın.
Baharı tükettim, kapıda güzüm,
Sonsuzu bırakıp anla mı ettin?
Kayıt Tarihi : 1.05.2026 14:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!