Hayalin vurdu yine bakırdan camlarına
Bir isimsiz günbatımıyla eşleşip yorgun
O sokaklar boyunca senle dolduğum dünya
Işıkları içinde solduğum İstanbul’un
Son güvercin de döndü yuvasına terasta
Gece…
Bir savaş oldu ki yüreğime…
Kan damlayacak sanıyorum kalemimden…
Sanki ölüm geçiyor kıta kıta
Şuursuz kelimelerimin üzerinden…
Çaresiz susuyorum haykırışlarımı
Bir haykırışın yankı bulduğu
Çıkmaz sokakların “harap duvarlarında”, zaman;
Gönül bahçelerimizin o en eski
ve en köklü hatıraları “ağaçlar” kadar, uzak…
Unutmuşuz yüreğimizden akıp giden dostluk nehirlerini
bir sevda barajı koyamadık önüne
Bazen bilemezsin..
bilsen de önemi yoktur bazen...
önemi yok.. ne haldeyim..
ama zaten..
bilemezsin...
İki yakası bir araya gelmez uçurumum...
Dündeyim biraz
biraz yarında...
Bu gün boyunca korkusuzum...
Bir tekneyim gezinen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!