Sanma ki her gece yıldızlar hep ışık saçar göğsüme,
Geçmişte kalmış sevdalar, düşer yine gönlüme.
Bir zamanlar el eleydik, şimdi hayal kaldı elime,
Özlemin ağır gölgesi, vurur hep aynı sessizce.
Her adımda bir hatıra, gözlerime yaşlar düşer,
Bir umut ki uzaklarda, yüreğimde sessiz büyür.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta