Ben seni ölesiye özlerdim Şiiri - Hatice Ak

fırtınalar dinmiyor yüreğimde
ne zaman ayyuka çıksa sessizliğim
el sallarken ardımdan sensizliğim
ben seni en çok bu anlarda sever
ölesiye özlerdim…

canım yandığında örneğin
bilirdim yetişeceğini, güvenirdim
sırtımı yasladığım dağ gibiydin
ne çok naz ederdim sana
yokluğunla savaşırken bile
ölesiye özlerdim…

olmazdı neden ve niçinlerimiz
soruyla yormazdık zamanı
bütün sözler sevgi üstüneydi
en çok bu yanını sevdim
ve ölesiye özlerdim…

öyle büyütmüştük ki sevgimizi
ömür denen şeydi anlara sığan
ben en çok o hayalleri sevdim
kuralsızdı tüm özleyişlerim…

şimdi yokluğuna sımsıkı sarılıp
girdaplardan geçerken
en çok seni saymayı sevdim
işte bu yüzden bitmedi bekleyişlerim...