Doldurulamıyorsa,
Akan günlerle yaşam
Ve sonsuz bir sessizlikte
Dönüyor gibiyse her şey,
Her an başka bir “an”ın içinde,
Yeni bir anı yaratıyorsa,
Umudun umutsuzluğa dönüştüğü
Bir gecenin sonunda
Yaktı umuttan lambasını
Ve aydınlattı geceleri
Sevgi dolu bir enerji...
Anne, Ana
Yaşam mıydı sizden kopan,
Yoksa sizler miydiniz yaşamdan
Kopmayı seçen?
Böyle mi olması gerekiyordu,
Bu kadar acı mı vermeliydiniz giderken?...
Sizleri hiç tanımadım,
Aşkın kanatlarında,
Uçuyor... uçuyor... uçuyorum
Sonsuz mavilerin göklerinde,
En derin denizlerin üzerinde,
Yüreğinin ritminde...
Biz başka bir dünyanın
Çocuklarıyız
Bulmaya geldik kayıp parçalarımızı
Sen…sen nerdesin?
Aramaktan yoruldum
Bulduğumda kaybetmekten…
" ‘Söz’den önce, ‘aşk’ vardı. Ve bu aşkla evrenler yaratıldı.
İşte bu nedenledir ki, ‘söz’de sevenlerin
uzanan kollarına aldırmadan, ‘öz’de sevenlerin,
cennet yüreklerine yükselmeli..."
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!