Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Ne üzerime serilmiş gökyüzü
Ne de şu ayağımın altında ezilen toprak

Ne bir göz kırpışıma meftun olan deniz
Ne de saçlarıma tüneyen rüzgâr

Desem ki
Benim de bir zamanlar ümidim vardı
İstiridyeden zorla oyulmuş inciler gibi
Sen gibi kokardı desem
İnanır mıydın

Ne hepsiyim ben
Ne de hiçbiri

Ben sadeceyim

Bağımlı olmam ben

Aşkını işlerken oylum oylum kalbime
Hayâl de sen
Düş de sen

Adını yazarken katmer katmer tenime
Mürekkep de sen

Aşk ateşi yakmadan tüm ruhumuzu
Gözlerindeki fer hala sönmeden
Yakamozlanmadan kıyısında oynaştığımız denizler
Ben hala bendeyken, yitirmeden aklımı
Gel Sevgili

Yakamozlanan gecelerin birinde
Ansızın üşüdü Kadın
Isıtmıyordu yüreğindeki sevda
Uzattı ellerini
Yalnızlığına dokundu sonra
Çaresiz

Şarkıların içinden seslenen kadınlar vardır.
Her sözü bir nağme olup titretir yüreğinizi...

Acıların içinden gelen adamlar da vardır...
Her dokunuşu titretir bedeninizi..

Düne razıyım ben
Bu günümde sen yoksan

Ölmeye de razıyım
Yarınımda sen yoksan

Bazıları kalıbının Adamı olamıyorsa hiç
E benim de işim bu

Yeniden kalıbını almak
Ve pişirmek

Ben ki,
Korkudan kabaran bir kuş gibiyim.
Ve küçücük bir kuşa,
Topla ateş ediyorlar baba.