Yalnızlıktır yitmek
Hiçbir şeye tam olarak sahip olamamak
Ve hiçbir bir yere ait olamamaktır
Ne bir yere gitmektir
Bir şeyin hep orada durması, sizinle olması, onu itibarsızlaştırmamalıdır
Tam tersi, değer katmalıdır
Hem bu onun sonsuza kadar orada kalacağı anlamına da gelmez
Velhasıl
Ahh Sevgili
Sen, Aşk ikliminde bir dolunay
Ben, yerde yıldız
Durmadan sana uzanan
Sen, insanlık şâhikasında bir Sultan
sesler yükseliyordu derinlerde bir yerlerde..
sözcükler sıralanıyordu peş peşe..
oysa lisanı olmayan bir aşkın peşindeydik biz..
içimizde duyulmayan sesleri biriktirip sevgi dedik onlara..
oysa aşk ateşin içinde, sesten uzaktaydı…
kılcallarından değil,
şah damarından
teninden değil,
ruhundan öptüm güneşi.
işte bu olanlar
Yangın yerine düşenle
Yangını çıkaran aynı olmuyor işte
Biri kaçıp kurtulmanın derinde
Diğeri yangını söndürmenin
İnanıyorum ki doğa kendini bizlerin de yardımıyla er geç saracak
Yenileyecek, iyileşecek
Peki bundan sonra bizler adına yapılması, düşünülmesi gerekenler nedir, biz asıl bunlara odaklanmalıyız
Herkes külahını önüne koymalı ve ülkenin ve dahi dünyanın üzerinde ardı arkası kesilmeyen bu felaket zincirleri üzerinde ciddi ciddi düşünmeli artık
Ben seni benim sandım
Beni de senin
Düştüğümde kaldırırsın sandım
Boşluğa düştüğümde doldurursun
Sevgilim;
Ben şimdi küçücük bir sahil kasabasında
seni düşünmekteyim.
Seni düşünürken selamlaştığım kendim.
Şimdiye kadar hiç tanışmamış olduğum kendim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!