Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Beni geç
En çok
Kendine ihanet ettin sen

Yanlış odalarda
Yanlış adalarda dolaştı ayakların

Söz deyip geçmeyin
Söz işçisiyim ben
Ve sözün esiri

Bir sözün

Irak gönüllerin uçurumuna kurulmuş
Bir ince köprüdür yüreğim
Cehennemi ateşlerden
İnce ince sızan

Bir Hiroşima yangınıydı yokluğun

Esas tür olan (xx) ve türün mutantı olan (xy) ise
Geçiniz siz o mitolojik safsataları

Madem her tür tersiyle mümkün ve makbul ise

Kadını Kadın yapan Erkeğidir denebilir o zaman

Yanmaktır Asıl Olan, Küllerinden Yeniden Doğmak

Yorgunluğumun tarifini yapacak bir cümle bulamadım henüz
Utançtadır şairine duygular
Ve ne zaman iki satır yazmaya kalksam,
Karalar üstünü anılar

Aşkı biz kirlettik ama
Onu kuşlardan çaldık

Çiçeklerden

Yeni göğermeye başlayan bir erik ağacından

Madem yapmasanız da yaptı diyorlar
Öyleyse yapınız

Yapacağınız yoksa da yapınız

Deneyiniz

Herkes ister istemez yaralamıştır bir Ceylan'ı

Fakat asıl İnsanlık
Onu sakat bıraktıktan sonra yaşatmaya çalışmak değil

Yeri geldiğinde, alnının tam ortasına sıkmayı bilmek gerektiğidir

Bu kaçıncı kalp ağrısı
Bu kaçıncı aldatılmak

Ahh, bu kaçıncı derenin başına kadar getirilip
Susuz bırakılmak

Oysa derdini çekenin
Dermanı durur başucunda diye bilirdik

Öyle olmadı ama

Yar'dan değil