Özgürsün Şiiri - Çetin Tiktaş

ÖZGÜRSÜN

Kalbimi yerinden sökercesine,
Aşkına, sana inanarak verdim.
Elimde değil, sen bağışla beni;
Azat ediyorum seni sevgilim.

Ben her şeyde başına bela oldum,
Nefsime değil, kalbime yenildim.
Etkilendim senden, deli gibiydim;
Azat ediyorum seni, özgürsün.

Deli divane bir aşkla tutuldum,
Sevdan ağır geldi aşkım, yenildim.
Gitsem mi kalsam mı, hep kararsızım;
Azat ediyorum seni, özgürsün.

Gönlüne hüzün, gözüne yaş olmam,
Seni incitemem canım, kırmam.
Korkuyorum aşkından, taşıyamam;
Azat ediyorum seni, özgürsün.

Gitmene asla da izin vermezdim,
Ama her şeyini bildiğim için;
Biliyorum can, gitmek zorundasın,
Azat ediyorum seni, özgürsün.

Bırak yıkılan gurur benim olsun,
Bırak ezilen onur benim olsun.
Bile bile sana engel olamam;
Azat ediyorum seni, özgürsün.

Zaman ayırmadan bizi biz bize,
Düşman olmadan dostça ayrılalım.
Kaderlerimizi bir yaşayamadık;
Azat ediyorum seni, özgürsün.

Sen hiç aldırma bu deli gönüle,
Birkaç gün cehennem gibi yanar da;
Kabullenmez gidişini, unutmaz,
Azat ediyorum seni, özgürsün.

Artık sığmaz yere göğe, bilirim,
Kendini bir yere koyamaz bu can.
Gönül çıkarır, göz görmez, ferahlar;
Azat ediyorum seni, özgürsün.

Güzel gözlerine bakamıyorum,
Can, sana "elveda" diyemiyorum.
Ölüm de sevdiğini unutturur,
Bu ayrılık da seni unutturur;
Yürek azat etti seni, özgürsün.

Çetin Tiktaş