Özgürlük Rüzgarı Şiiri - Kasım Kobakçı

Titretse ruhumuzu keder fırtınası,
Derin yaralar açar karanlık geceler,
Çarpınca kayalara hüznün sert dalgası,
Uykuyu haram kılar belirsiz heceler.
*
Ağlarken göğümüzde parlayan şu şafak,
Toprağa düşen yaşlar oluyor sağanak,
Böylece büyüyecek açılan her yaprak,
Ufukta beliren nur ışıtır umudu.
*
Rüzgarın ninnisiyle uyuyor ovalar,
Bulutlar arasından gülüyor yaylalar,
Şelaleler coşkuyla çağıldar kayalar,
Yeşilin bin tonunda saklanır huzurum.
*
Gözyaşı denizinde boğulmaz hiç insan,
Değişir bütün aylar akar hemen zaman,
Göğümü kapladı bak o korkunç sis duman,
Direnmek kıyımlarda yaşamın aslıdır.
*
Uçar gökyüzünden o beyaz kanatlı at,
Kırılır göğümüzde şiddetli tabiat,
Savrulur topraklarda ince bir hakikat,
Neşeyle parlayacak ulu tebessümler.
*
Sönmeyen meşaledir içimdeki niyet,
Aydınlanır ufuklar bitecek eziyet,
Zorluklara katlanmak esaslı meziyet,
Özgürlük rüzgarıyla coşacak hissimiz.