Bir duvar düştü yüzüme
Güneş bile ürkek bakıyor artık
Kuşlar tel örgülerin dilini öğrendi
Ve ben her sabah bir şiirle uyanıyorum
Zaman paslı bir zincir
Ayak bileğimde sürünüyor
Gözlerim uzak bir dağın yamacında
Unutulmuş bir çiçeği arıyor
Bir mektup düşüyor ansızın aklıma
Yazılmamış, yollanmamış, okunmamış
Ama içinde sen varsın
Ve seninle özgürlük kokan bir rüzgâr
Tutsaklık sadece demir kapılar değil
Bir bakışın eksikliği de yeter
Ama bil ki
Bir gün şiirlerimiz kıracak sessizliği
Ve biz yeniden yürümeye başlayacağız
Ayaklarımız çıplak, yüreğimiz açık
Özgürlüğe doğru
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 11:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!