Özgür Mutlu Şiirleri - Şair Özgür Mutlu

Biz ki Ortadoğu'nun Ateşiyle Kavrulmuş Güneşin Çocuklarıyız

Biz ki, Ortadoğu'nun ateşiyle kavrulmuş tenleriz,
Çöl rüzgarlarının savurduğu, bin yıllık çileleriz.
Gözlerimizde yansıyan, güneşin en yakıcı hali,
Yüreklerimizde saklı, sönmeyen bir direnişin emsali.

Gün gelir, hava soğur,
İçin üşür, titrersin.
Gün batar, ışık söner,
Karanlıkta kaybolursun.

Gün gelir, unutursun,

Günler gelir geçer, her biri bir renk,
Bazen hüzün, bazen mutlulukla dolu.
Ama unutma, her karanlığın ardında,
Doğar umutla dolu yeni bir gün.

Hava karanlık
Ağır bir sis var
Ay ışığı bulanmış bulutlarda
Fırtına kapıda

Hava karanlık

Hayat lokomotifi
Hizla ilerliyor
Masumlugumuz savruluyor
Rayların üstünde

Hayat lokomotifi.

Bir gün ansızın döner sırtını, baban,
Yalnız kalır evlat, bir başına yaman.
Yokluk kapıda, zorluk dört bir yanda,
Hayat mücadelesi, sancılı bir ferman.

Her gece çöküşünde,
Sıcak bir yaz akşamında,
Yıllar geçse bile,
Sana âşık oluyorum, gülüm.

Nargilemin dumanında,

her şey güzel olacak
tek umudumuz bu

her şey güzel olacak
bu günlerde geçecek

her gece çöküşünde
içimde buruk bir his
bilmemki nedendir .
neden olur bilinmez bir sızıdır.
sadece hüzün dolu yürek acısı
karanlık , karanlık ve yalnızlık içinde.tek başıma düşünürken bulurum

Sevgilim, yazdığın satırlar solgun,
Cümlelerin neşesi kaybolmuş, yorgun.
Eskiden ışıldayan sözlerin,
Şimdi sessiz, soğuk ve donuk.

Bir zamanlar coşkun akan nehir,