İnsan olabilmek ve insan kalabilmek için,
önce yüksek dereceli ahlaka sahip olmak gerekir.
İçi boşaltılmış kadavra bedenlere, insan demek pek hoş bir şey olmamakla birlikte,
aynı familyadan olduğumuz için utana, sıkıla insanız diyoruz.
Kaldır başını, utanma.
Ay cemalin düşmüş suya,
Acılarını toplamışsın yüreğe,
Kırıkların gizlemişsin saçlarınla sineye,
İffetini örtünmüşsün dünyaya.
Sen üzülme kadın,
bilmem ki nasıl anlatsam ;
"doğmasaydım da olurdu", der gibi bu güneş sıcaklığını...
bu sanatsal dokunuşluğu...
belki iyi birisin,
belki güzel bir örnek,
bir armağan, bir hediye...
yazsam, roman olacak bir hayat,
kabuk bağlamamış gece kesiklerim var.
bakma benim öyle uyaklı, ayaklı, özgün sözler yazdığıma.
türkü yüklü tebessümlerime aldanma....
yüreğin yüreğimde uyuyor,
bir sevişin var ki aklımı alıyor.
bakışın başka, u/yandır beni aşka
o mahmur gözlerin yok mu
beni ecele salıyor.
Şöyle herkesten ırak, başımı taşıyacak bir taş,
bir de söğüt gölgesi arıyorum.
Az dinlenip gideceğim.
Sevda dedikleri paslı bir hançerdi
Vurdukça hançereye denk geldi
Ne ağlamayı bildik, ne de güldük
Çünkü biz hep uzak güllere vurulduk
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!