Bir beste sevdim türkü mayası
Esmer bir yüzü var ki ay ziyası
Ne zaman dilsiz şiir devşirsem
Kalemi kan tutar yok mu dahası
Küsüşü zemheri, gülüşü bahar
başına bağlamış ayla-geceyi
isfahan şalından gülü-çiçeği
şivesi acemce, bilmez heceyi
salınarak gider dadaş güzeli.
yemeniyi nakışlamış burçeden
seni ilk gördüğümde ha bu güzel kim dedim
döktürdüm arkan sıra, türkü, şiir öldürdüm
bu ne lan, bu ne tutku, gözlerine vuruldum
önce hayal, düş idin, tutuldukça bayıldım...
aşk dediğin bir bilmece
gönül açar gülce gülce
şiir şiir hece hece
bir naz bir gurur depreşir durur
tay yeleli yel esince
Dünya dedikleri nefs bilmecesi
Yordu bedenimi bu bilmemnesi
Ömür takvimini son durağında
Türküyle anlatmak en dahicesi
Hayatım sanki son kış gecesi
Ne bir yalan ne bir hile
Bin kutsanmış tütsü ile
Bir türküymüş düştük dile
Yanıp yanıp döndük küle
Ne büyüğüm, ne küçüğüm, bücürüm
Etle kemik bir arada büyürüm
Dünya denen boş bir yolda yürürken
Ne yaşadım, ne öldüm, ateşsiz bir tütünüm
mevsimler ayazında pişirirken kahveyi
yudum yudum toplarım cana küsmüş kalpleri
tuz sürülmüş dilimle sayamazken harfleri
hoyrat esen rüzgâra şiir olsun gözlerim
kırılmış gönüllerde ezgi olsun sözlerim
üçüncü cemre düşerken gel
semadan tufan koparken gel
şu sinem yandı meftuna döndü
gözümde güneş sönmeden gel.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!